Schintaler

De band werd eind 1995, begin 1996 opgericht door Martin Diederen, John Diederen, Willy Brouns, Eric Heijnen, Roger Diederen en Patrick Zelissen. Na een lange zoektocht naar een geschikte frontman/gitarist was het uiteindelijk Guido Frissen die werd gevraagd om bij de band te komen. Het idee van de oprichters was om Limburgse nummers in een modern jasje én met een commerciële inslag op te nemen. Ook moest de productie die op de podia zou gaan staan een perfekt niveau hebben. Met een kritische blik werd een verhuurbedrijf gezocht dat aan de wensen en eisen van de groep voldeed. John Diederen bleek als componist/tekstschrijver dé ideale man binnen de groep te zijn. Zijn composities werden in de eigen studio door Martin en Guido verder uitgewerkt. Het resultaat was het debuutnummer "Mien Limburgs Landj". Deze plaat bleek direct een geweldig succes. De groep werd in de media de "nieuwe aankomende klapper" genoemd. In 1996 kwam dan ook de debuut-cd "Golvend Heuvelland" op de markt. De teksten hiervoor werden ook door Guus Smeets aangeleverd. Deze cd werd voor de platenmaatschappij een echte "kaskraker". Binnen het orkest van André Rieu kwam een vacature vrij voor een trompettist en Roger Diederen besloot deze in te vullen. Als vervanger werd bij de Schintaler Richard Didden aangetrokken. De volgende cd die verscheen, baarde wellicht nog meer opzien. Met de titel "De Waeg door 't Hart" liet de groep een zeer volwassen indruk achter in de media én bij al haar fans. Met de komst van de succesvolle 3e cd "Sjtilte veur de Sjtorm" kwamen de hoogtijdagen voor de band. Moeiteloos vulden de fans van de band sporthallen, megagrote feestenten, enzovoort. De fans reisden massaal achter de band aan. Wél bleek toen al dat vooral in Limburg en een deel van het Oosten van het land de populariteit van de groep ongekend was. In 1999 werd in de Hanenhof in Geleen het 1e live album opgenomen onder de titel "Sjpringlaevend". Kort na deze opname vertrok alweer een bandlid naar André Rieu. Als vervanger voor Leon van Wijk werd Frans Senden aangetrokken en dat bleek direct een "schot in de roos" te zijn. Frans speelde niet alleen piano en accordeon maar was bovendien een fantastische producer. Hoe goed Leon eigenlijk was bleek wel uit het feit dat naast Frans ook Hans Stultjens uit Weert werd aangetrokken. De groep toerde in de jaren 1999 - 2000 - 2001 - 2002 - 2003 met een enorme trailer door het land en de successen waren overal groots. Stampvolle zalen en feesttenten, fantastische optredens, maar nog steeds in een (te) beperkte regio. Na een conflict met de eerste platenmaatschappij stapte de groep over naar Telstar in Weert. Daar werd het album "Vriegevochte" opgenomen. In diezelfde tijd nam Guido namens de Schintaler deel aan de voorronde van het Nationale Songfestival. Er gingen 8 kandidaten door; Guido werd 9e. Opnieuw kwam er een nieuwe cd uit: "Druimdanser in Utopia". Nog steeds een Limburgstalige cd, maar wel met de hulp van een aantal gastmuzikanten gemaakt. Na de verschijning van dit album besloot de groep om een Nederlandstalig album op te gaan nemen. Onder de titel "Los" verscheen dit op de markt. Met dit album probeerde de groep een doorbraak in de rest van Nederland te forceren. Kosten nog moeite werden gespaard om dit album tot een succes te brengen. Zo werd o. a. de in Hollywood woonachtige producer Erwin Musper aangetrokken om het album te produceren. Ondanks alle lovende kritieken werd het album door de Limburgse fans niet begrepen en ging op het kritieke moment de distributiemaatschappij failliet. Vooral dit laatste maakte het album zéér moeilijk verkrijgbaar. Binnen de groep ontstonden twijfels over de ingeslagen weg. Er was heel veel moeite gedaan om een prachtig album te maken, maar het definitieve succes bleef uit. Binnen de groep vonden de nodige wisselingen plaats, waarbij de belangrijkste wisseling het aantrekken van Peter Johansen als drummer vermeldenswaardig is. Otto Tuasun werd als gitarist aangetrokken om Guido te ontlasten tijdens de optredens. Na lang beraad met de band en platenmaatschappij werd besloten om wederom een Limburgstalig album te gaan opnemen. Onder de titel "Welkom in Limburg" verscheen het volgende meesterwerk. De bijbehorende clip werd wekenlang op alle limburgse tv-zenders getoond. De titelsong klonk in ieder café en op elk feest. In 2005 keert bassist John Diederen terug bij de groep. Er worden een aantal demo’s gemaakt in buitenlandse studio’s, maar deze verdwijnen in de prullenbak omdat men er niet tevreden over is. Zowel Martin en Guido hebben dan beiden al een eigen studio gebouwd (Skylark Studio Schinnen en Skyline Studio Schimmert) en er wordt besloten vanaf dat moment alleen nog maar in deze studio’s op te nemen. De band besluit vervolgens dat de opgenomen stukken door producer Rogier van Wegberg worden afgemixt, waarna ze in Cincinatti (USA) worden gemastered door Erwin Musper die in het verleden al met de band werkte. Dit resulteert in november 2006 in een nieuwe single met daarop de nummers "Horizon" en "oos Zuuje". In de winter van 2006 werkt de band verder aan andere nummers voor het komende album.