Shadows Revival Band

The Shadows zijn in Europa de meest bekende instrumentale muziekgroep. Zij legden de basis voor de klassieke line-up, bestaande uit een sologitaar, een slaggitaar, een basgitaar en drums. Zij waren jarenlang de vaste begeleidingsgroep van Cliff Richard en het voorbeeld voor talloze gitaristen, waaronder Mark Knopfler, Pete Townsend en Brian May. Geschiedenis van The Shadows. In 1958 trokken de zestien jaar oude Hank B. Marvin en Bruce Welch van New castle naar Londen om aan een muziekwedstrijd deel te nemen. De manager van Cliff Richard ontdekte hen in de 2I's koffiebar en bood hen een contract aan om Cliff, die intussen met de hit Move itin Engeland bekendheid kreeg, te begeleiden. Later sloten Jet Harris (basgitarist) en Tony Meehan (drummer) zich bij hen aan. The Drifters was de naam waarmee deze line-up startte. Ze brachten snel een single uit, met daarop twee vocale nummers: Feelin' Fine en Don't be a Fool with Love. Toen de Amerikaanse groep The Drifters zich verzette tegen het gebruik van hun naam in de Verenigde Staten, veranderden zij die in The Shadows. Toen Jerry Lordan hen een melodie aanbood kwam hun carrière pas echt van de grond. Apache stond in Engeland gedurende zes weken op de eerste plaats en werd een wereldhit, behalve in de Verenigde Staten wegens gebrek aan promotie. Kon-Tiki, Wonderful Land, Dance On en Foot Tapper waren de vier volgende nummer één-hits in Engeland. In september 1961 werd Tony Meehan aan de drums vervangen door Brian Bennett, terwijl The Shadows in niet geringe mate bijdroegen tot het succes van de film Summer Holiday. In april 1962 verliet Jet Harris de groep voor Brian Locking. Toen Locking in april 1963 voorrang gaf aan zijn religieuze werk voegde een zeer getalenteerde basgitarist zich bij de groep: John Rostill. Deze zou tot 1973 deel uitmaken van The Shadows. Rostill schreef enkele zeer succesvolle composities. Tragisch genoeg kon hij het succes ervan niet meer meemaken. Toen Bruce hem in zijn studio opzocht trof hij John daar dood aan als gevolg van elektrocutie. De jaren die volgden werden gekenmerkt door incidentele optredens als groep, het vocale experiment Marvin, Welch & Farraren releases van solo-cd's van vooral Hank Marvin. Zijn CD The Guitar Player, waarop hij een akoestische Favino-gitaar bespeelt, stond in 2003 nog in de toptien in Engeland. Samen met zijn zoon Ben en Warren Bennett (de zoon van Brian) gaf hij in 2001 een concert in Het Paleis van Schone Kunstenin Brussel. In 2004 gingen ze voor het laatst op toernee door het Verenigd Koninkrijk met een reeks van 37 concerten en sloten op die manier een 45-jaar durende carrière af.