Carel Kraayenhof

Carel Kraayenhof (1958), componist en arrangeur,  is de fascinerendste bandoneonspeler van deze tijd. Uniek in zijn speelstijl door de grote kennis van de Argentijnse tango, beroert hij wereldwijd elk publiek met zijn betoverende en integere spel. Door zijn samenwerking met Astor Piazzolla (†1992) in 1987 tijdens de broadwayshow ‘Tango Apasionado’ en zijn jarenlange persoonlijke band met de geliefde tango-maestro Osvaldo Pugliese (†1997) ontwikkelde hij zich tot één van de meest geliefde bandoneonisten van dit moment. Een van zijn hoogtepunten was op 2-2-2002 toen hij tijdens het huwelijk van  Z.K.H. Prins Willem-Alexander en H.K.H. Prinses Máxima op hartstochtelijke wijze het gevoelige ‘Adiós Nonino’ van Astor Piazzolla ten gehore bracht. Naast zijn werk de afgelopen 21 jaar met zijn Sexteto Canyengue, werkte hij ook met grootheden uit de klassieke muziek zoals: Ennio Morricone, Yo-Yo-Ma, de violisten Janine Jansen, Joshua Bell, en de celliste Quirine Viersen. Hij is een internationaal graag geziene bandoneonsolist bij de verschillende internationale symfonie-orkesten zoals o.a.: het London Symphony Orchestra, Orchestre National de Lyon,Tonkünstler Orchestra (Wenen), Hong Kong Philharmonic Orchestra, Cincinnatti Symphony Orchestra, Sidney Symphony Orchestra  e.v.a.

Dat Carel zichzelf niet beperkt tot de tango- of klassieke muziek bewijst zijn samenwerking met de popzangers Dulce Pontes en STING. In Nederland nam hij nummers op met o.a. André Hazes (Bloed, zweet en tranen), Blᴓf (Barcelona), Trijntje Oosterhuis (Nu dat jij er bent) en vele anderen. Carel ontving veel onderscheidingen, waaronder in 2003 de Edison Publieksprijs voor zijn CD ‘Tango Royal’ en in 2005 ontving hij van de Argentijnse regering een hoge onderscheiding voor zijn onuitputtelijke inzet voor de Argentijnse tango wereldwijd.