De kleur groen staat voor leven, groei en wedergeboorte. In die context moet de titel van het nieuwe Postman-album Green gezien worden: het markeert een nieuw begin voor rapper, producer, componist en grondlegger van Postman, Remon Stotijn a. k. a. The Anonymous Mis.
De kleur groen staat voor leven, groei en wedergeboorte. In die context moet de titel van het nieuwe Postman-album Green gezien worden: het markeert een nieuw begin voor rapper, producer, componist en grondlegger van Postman, Remon Stotijn a. k. a. The Anonymous Mis. “Op dit album kijk ik terug op de afgelopen jaren, naar alles wat ik heb meegemaakt. Alhoewel dit inmiddels het vierde Postman-album is, is het de meest volwassen tot nu toe. ”. In het laatste decennium heeft Postman onuitwisbare sporen achtergelaten in het Nederlandse muzieklandschap. Het gouden debuut Documents (1998) werd door critici en fans geprezen en belandde in de top 10 van beste Nederlandse albums ooit. Deze klassieker leverde verschillende hitsingles op en de band ontving een reeks prestigieuze prijzen waaronder de Zilveren Harp, de Heineken Crossover Award, een TMF award én de Pop Prijs. Postman bouwde tevens een solide reputatie als één van de meest uitzonderlijke en energieke live-bands. De band stond op gerenommeerde festivals als Pinkpop, Lowlands, Pukkelpop, Rock Werchter en tourde in o. a. Duitsland, Oostenrijk en Frankrijk. De innovatieve, unieke sound en aanstekelijke mix van hiphop en reggae zette jong en oud in vuur en vlam. Op het tweede album Revival (2001) zette Postman de succesvol ingezette lijn met volle kracht voort. Hoewel het succes van Documents niet helemaal werd geëvenaard, was Revival muzikaal op vele vlakken superieur. De composities lieten talloze muzikale stijlen horen die samensmolten tot de ultieme Postman-sound. Ook het derde album Era (2003) bevatte gedurfde en experimentele tracks, maar kwam helaas niet goed uit de verf. Commercieel succes bleef uit en de groep kreeg te kampen met interne strubbelingen en veranderingen binnen de muziekindustrie. Voor aanvang van de opnames van Green rees de vraag dan ook op welke manier de band verder wilde gaan. Postman bevond zich op een dood punt, en de samenwerking stierf een langzame maar zekere dood. Tijd voor Mis om terug te blikken, orde op zaken te stellen en zichzelf de rust en ruimte te gunnen voor zijn gezin. Na een paar maanden van bezinning besloot hij de draad weer op te pakken en zijn ervaringen van de afgelopen tijd op papier te zetten. Allereerst veranderde hij de bandnaam van meervoud naar enkelvoud, waardoor de band vanaf nu door het leven zal gaan als Postman. En Mis ontdekte al snel dat alleen werken ook zo zijn voordelen heeft: “Ik kan nu veel sneller schakelen, ben flexibeler. Ik kon mijn eigen gang gaan en in alle rust en vrede het album opnemen. ”. Ondanks de donkere periode die aan de opnames vooraf ging, is Green allerminst een neerslachtige plaat. Integendeel, de typische Postman-sound is gebleven en uitgebouwd: een opzwepende mix van moderne hiphop, oude soul en onvervalste reggae aangevuld met gospel en bluesinvloeden. De melodieën zijn nog steeds zeer toegankelijk en hebben een positieve vibe, die vooral het resultaat is van de relaxte flow van rapper Mis. Op de eerste single van Green, het opzwepende ‘Downhill’, wordt hij bijgestaan door Anouk, wiens bluesy stem het nummer een zo mogelijk nog warmere sfeer geeft dan het al heeft. Ook op tekstueel vlak zijn de wijzigingen subtiel maar doeltreffend. De teksten zijn persoonlijker dan ooit en gaan over de teloorgang van vriendschappen (Worry), afgunst (They Know, met een mooie bijrol voor zoon Elijah), ambitie (Firing, One More Stone, Showdown) en liefde (All Gone, Conflict). Er is minder ruimte voor politieke standpunten, hoewel referenties naar hedendaagse problematiek zeker aanwezig zijn (Dutch, Insight). Mis: “Toen we met Postman doorbraken, was ik 22 en wilde de wereld veranderen. Nu wil ik vooral mijn eigen wereld veranderen. Ik moet ervoor zorgen dat ik een goede toekomst heb. Sinds ik kinderen heb, heeft het leven toch een andere betekenis gekregen voor mij. ”. Inmiddels heeft Mis weer een getalenteerd team om zich heen verzameld en de juiste vibe teruggevonden. Eind april gaan de eerste live-optredens van start. Postman bestaat live, behalve uit Mis, uit 3 achtergrondzangeressen, een back-up vocalist, een gitarist, een drummer, een bassist en een keyboardspeler. Alhoewel de samenstelling van Postman vernieuwd is, blijft de essentie van de band hetzelfde: het poëtisch vertolken van emoties en het verwoorden van sociale en maatschappelijke kwesties via muziek. The Anonymous Mis is erg trots op Green. “Ik hoop dat mensen herkenning vinden in mijn teksten. Maar ik hoop vooral dat ze blij worden van het nieuwe album. ” Met Green zal Postman zeker de ziel van mensen opnieuw weten te raken, want de naam wordt nog steeds eer aangedaan. Zoals hij zelf rapt in ‘Insight’: “But I uphold the name / send my people a message. ”.
