Treble

De meiden van Treble hebben tot nu toe altijd hun eigen kansen gecreëerd; niet alleen speelden ze op straat en op feesten voor totaal uiteenlopend publiek, ze reisden ook op eigen initiatief naar de Griekse eilanden en Venetië om te ontdekken of ze van hun muziek konden leven. Op 29 september 2003 bracht Treble haar debuutsingle uit, dat de mysterieuze titel ‘Ramaganana’ draagt. Het is een voorproefje van het later dit jaar te verschijnen album dat Caroline Hoffman (28) en de zusjes Niña (18) en Djem (16) van Dijk momenteel in de Volendamse Arnold Muhren studio aan het opnemen zijn onder leiding van producer Peter van Asten (o. a. Twarres). De single bevat naast de ‘gewone’ versie een speciale dancemix, geproduceerd door Dieter en Michel van de Sunclub, bekend van de wereldwijde hit ‘Summerjam 2003’. Op de tweede persing is ook nog de acoustische versie toegevoegd. Op het nog titelloze album wordt Treble ondersteund door Ton Dijkman (drums), Rob Winter (gitaar), Giovanni Caminita (bas), Anthony Tolsma (percussie) en Gregor Hamilton (piano). Allemaal muzikanten die hun sporen al ruimschoots verdiend hebben bij grote namen als Marco Borsato, Candy Dulfer, Twarres en Total Touch. Maar laat er geen misverstand over bestaan: de drie meiden van Treble schrijven alle teksten en muziek zelf, waarbij ze uiteenlopende muziekstijlen – van latin tot country en van Afrikaans- acapella tot rock– omvormen naar een eigenzinnige ‘Treble-sound. ’. Treble is letterlijk op straat ontstaan. Negen jaar geleden ontmoetten de drie meiden elkaar voor het eerst. Al snel leerden Niña en Djem van Caroline hoe zij lol konden hebben met muziek zonder verplichtingen als het leren lezen van noten. En dat lukte. Het klikte gelijk, en er ontstond een drie-eenheid die ze zelf ook wel bestempelen als het ‘driekoppige monster’. Na een paar weken oefenen besloten ze al om straatoptredens te doen. Al snel vielen ze op, niet alleen door hun meerstemmige zang of door hun jonge leeftijd, maar vooral door het gebruik van Afrikaanse percussie-instrumenten als conga’s en djembé’s. Maar het meest unieke aan Treble is dat zij hun liedjes zingen in een onbekende, verzonnen taal: zogenaamde ‘treble-taal’. Zoals ze zelf uitleggen: “Het leuke van een fantasietaal is dat iedereen een eigen betekenis aan de woorden kan geven zodat het een goed gevoel geeft, want daar gaat het om bij muziek. ”. Als de band na hun buitenlandse avontuur weer terugkeert in Nederland, gaat het plotseling heel snel. Ze tekenen een contract bij CNR en zijn veelvuldig te zien op regionale en ook al op landelijke tv. Eind 2002 wint Treble het ‘Sjengske’, de prijs voor het Beste Jonge Muziektalent van Limburg. Het opnemen van hun album is dan ook een logische voortzetting van een lange muzikale reis, die voorlopig nog niet ten einde is. “We willen eigenlijk alleen maar muziek maken, zoveel mogelijk en zolang mogelijk. Wij hebben daar ontzettend veel lol in en hoe meer mensen die lol met ons kunnen delen hoe leuker dat is. ” Het swingende ‘Ramaganana’ is in ieder geval een mooie introductie van Treble’s vernieuwende etnische popmuziek.